کاری از پایگاه بررسی و شفاف‌سازی آژانس امنیت ملی آمریکا و گروه مترجمان بیداری اندیشه www.nsainfo.ir www.bidari-andishe.ir
آن‌چه در قسمت قبلی «ایالات متحده راز‌ها» دیدیم.‏
‏٬ ۲۰۰۱ الی ۲۰۰۸:‏NSA‏ توماس دریک٬ مدیر ارشد ‏ ما در شرایط اضطراری قرار داریم
روش‌های فوق‌العاده‌ای برای برخورد با تهدید لازم است
به آن می‌گفتند «برنامه».‏
آنها به دنبال توطئه‌گران ناشناس بودند و راهی که برای پیدا کردن آنها در پیش گرفتند، زیر نظر گرفتن همه بود. ‏
با مجوز بالاترین سطوح دولتی ...‏
رئیس جمهور جورج بوش:‏ این یک برنامه بسیار محرمانه است که برای امنیت ملی ما حیاتی است.‏
در طی دو دوره ریاست جمهوری.‏
بارتون گلمن:‏ من هیچ موردی نمی‌شناسم که [در این رابطه] اوباما گفته باشد ‏ که "شما نمی‌توانید آن را انجام دهید."‏
دایان رورک، از کارکنان کمیسیون اطلاعاتی مجلس نمایندگان، از ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۲:‏‏ من بحث می‌کردم که این کار غیر قانونی و بر خلاف قانون اساسی است و وقتی علنی شود هرج و مرجی به پا خواهد شد.‏‏
اکنون تحقیقات فرانت‌لاین ادامه دارد ...‏
ادوارد اسنودن:‏ ‏ مشخصا ارتباطات (مکالمات و مکاتبات)‏‎(NSA)‎ان‌اس‌ای ‏ همه‌ی افراد را زیر نظر دارد.‏
با شرح حال مردی که همه‌چیز را افشا کرد.‏
اسنودن گفت که دارد آزادی خود و شاید جان خویش را به خطر می‌اندازد.‏
ریچارد کلارک، گروه [اعزامی] کاخ سفید ‏ ‏[جهت] بررسی ان‌اس‌ای، ۲۰۱۳:‏ این یک رخنه‌ی اطلاعاتی حیرت‌انگیز بود.‏
و همین‌طور تلاقی نظارت دولتی با انقلاب اطلاعاتی.‏
کریستوفر سوگویان، تکنولوژیست اصلی، ‏ ‏:‏‎(ACLU)‎اتحادیه‌ی آزادی‌های شهروندی آمریکا ‏ گوگل‌ها و فیس‌بوک‌ها تا جای ممکن اطلاعات حساس ما را جمع‌آوری می‌کنند.‏
‏:‏The Master Switchتیم وو، نویسنده‌ی ‏ اما هر‌ آن‌چه شما به یک شرکت خصوصی تحویل می‌دهید، به‌طور بالقوه در اختیار دولت است.‏
امشب در فرانت‌لاین:‏
بارتون گلمن:‏ دنیای ابرشرکت‌های آمریکایی و دولت امنیت ملی، اطلاعات خیلی زیادی درباره ما دارند، اما ما درباره آنها خیلی کم می‌دانیم.‏
حریم خصوصی از دست رفته، قسمت دوم از مجموعه‌ی ایالات متحده‌ی راز‌ها.‏
هنگ کنگ، ماه مه سال ۲۰۱۳
پیمانکار ‏ان‌اس‌ای، ادوارد اسنودن، در داخل محله ‏ پر‌جمعیت کولون، مخفی شده بود.‏
او بعد‌ها گفت که انتخاب هنگ کنگ به علت اطمینان او بوده از این‌که چینی‌ها او را تحویل مقامات آمریکایی نخواهند داد
او پیش از ترک منزل خود در هاوایی، مجموعه‌ی عظیمی از فایل‌های سرّی را از شبکه‌های داخلی ‏ان‌اس‌ای، دانلود کرده
و بسیاری از آنها را از طریق کانال‌های رمز‌گذاری شده به چند روزنامه‌نگار مورد اعتماد خود، ارسال کرده بود
دو تن از آنها، گلن گرینوالد از گاردین و مستند‌ساز، لاورا پوئترس، برای ملاقات با او به هتل میرا رفتند
گرینوالد و پوئترس می‌خواستند مطمئن شوند که خبر اسنودن کاملا قابل اعتماد است
و باید این کار را به سرعت انجام می‌دادند
گلِن گرینوالد، از روزنامه گاردین ۲۰۱۲-۲۰۱۳:‏ ما می‌‌دانستیم که این مطلب بی‌نهایت اهمیت دارد و خیلی مهم است که کارمان را درست انجام دهیم
اما در عین حال همیشه در آن اتاق یک حس عدم اطمینان و حتی احساس خطر وجود داشت
چون ما نمی‌دانستیم ‏ان‌اس‌ای‏ تا چه حد از کار‌های اسنودن خبر دارد
نمی‌دانستیم دولت‌های چین و هنگ‌کنگ درباره حضور او در آنجا چقدر مطلعند
بنابر‌این از نظر ما خیلی محتمل بود که هر آن در شکسته شده و اسنودن دستگیر شود
گاردین هم‌چنین یک خبرنگار ارشد، برای تحقیق درباره‌ی آن منبع [به هنگ‌کنگ] فرستاده بود
یوون مک‌اسکیل، از گاردین:‏ من از او پرسیدم: "اشکالی نداره مصاحبه رو ‏ با [گوشی] آیفون ضبط کنم؟"‏
و او همین‌که آیفون رو دید، انگار میکروفونی دیده باشد که مستقیما به اداره مرکزی ‏ان‌اس‌ای‏ وصل است
کاملا وحشتزده شده بود
و گفت: "هر‌چه زودتر اون رو از اتاق خارج کنین"‏
با این حال، اسنودن هنوز نگران آن بود که کسی در حال ضبط صدایشان باشد.‏
گلِن گرینوالد:‏ او اغلب وقتی می‌خواست وارد سیستم رایانه بشود، ملحفه‌ای روی سر خودش می‌کشید که مبادا دوربین‌ها از بالا، پسوورد رمز‌گذاری‌ها را ضبط کنند.‏‏
مک اسکیل به‌دقت به توضیحات بیشتر اسنودن در مورد ده‌ها هزار سند و مدرک گوش می‌داد.‏
یوون مک‌ اسکیل:‏ من داشتم بیشتر و بیشتر متقاعد می‌شدم که این آقا شوخی نمی کند.‏
یکی از اولین فایل‌هایی که آنها در موردش با هم صحبت کردند، این فایل بود. ‏
فایلی که به شرکت "خدمات تجاری ورایزن" دستور‌ می‌داد که ‏ سابقه‌ی تماس‌های تلفنی مشتریان خود را در اختیار ‏ان‌اس‌ای‏ بگذارد. ‏
روزنامه‌نگاران ‏ حیرت کرده بودند.‏
گلِن گرینوالد:‏ آن‌چه آن مدرک فاش می‌ساخت این بود که جهت‌گیری ‏ سیستم نظارتی ‏ان‌اس‌ای به سوی افراد خیلی بد یا تروریستها نبود ‏
بلکه به سمت شهروندان آمریکایی و سایر ‏ نقاط دنیاست، بدون تمایز و به صورت فله‌ای.‏‏
این مدرک، مستقیما در تناقض با اظهارات مدیر اطلاعات ‏ ملی، ژنرال جیمز کلاپر بود که چند ماه پیش‌تر در کنگره، بیان شده بود.‏‏
سناتور ران وایدن، اُرِگان:‏ آیا به‌طور کلی، ‏ان‌اس‌ای‏ هیچ‌گونه داده‌ای مربوط به ‏ میلیون‌ها یا صد‌ها میلیون آمریکایی را جمع‌آوری می‌کند؟
:ژنرال جیمز کلاپر ‏ نخیر آقا.‏
سناتور ران وایدن: ‏ این کار رو نمی‌کنه؟
ژنرال جیمز کلاپر:‏ به صورت عامدانه خیر. مواردی هست که ممکن است ‏ ناآگاهانه جمع‌آوری شده باشه اما به عمد صورت نگرفته است.‏
گلن گرینوالد:‏ به نظر من، شهادت کلاپر ‏ آخرین میخ تابوت برای اسنودن بود. ‏
وقتی دید ‌که بالاترین مقام دستگاه اوباما در زمینه امنیت ملی در مقابل کمیسیون ‏ اطلاعاتی سنا حاضر شد و آشکارا در مورد فعالیت‌های ‏ان‌اس‌ای‏ دروغ گفت، ‏
به نظر من هیچ شکی برایش نماند که تنها امید برای بحث عمومی و ‏ اصلاحات، این است که او کاری که می‌خواهد بکند را بکند. ‏
سردبیران ارشد در دفتر گاردین در ‏ نیویورک، پیغامی از هنگ کنگ دریافت کردند.‏
یوون مک اسکیل:‏ من پیامکی به این مضمون نوشتم ‏ که "گینس خوب است" که بدین معنا بود که اسنودن راست می‌گوید. ‏
و یکی از معاون سردبیران در نیویورک برایم تعریف کرد که به محض ‏ دیدن آن کلمات، گفته بود: "عالی شد. ما یک خبر واقعی داریم"‏
گاردین تصمیم گرفت که هرچه زودتر خبر را چاپ کند. ‏
آنها به کاخ سفید زنگ زده و به آنها ‏ چهار ساعت مهلت اظهار نظر دادند. ‏
بن رودز، معاون مشاور امنیت ملی:‏ من آن تماس تلفنی را به‌خوبی به یاد دارم. ‏
از آن موقعیت‌هایی بود که چند دقیقه طول کشید تا متوجه شویم که این ‏ افشا‌گری تا چه حد عظیم و حجم مطالب افشا شده چقدر وسیع است. ‏
زمان بسیار کمی ‏ برای واکنش داشتیم.‏
آنها زنگ خطر را دریافت کرده و با یکی از ‏ مقامات ‏ان‌اس‌ای، جان دِلانگ تماس گرفتند.‏
جان دِلانگ، مدیر تبعیت ‏ان‌اس‌ای‏:‏ من بر روی میزم دو رایانه دارم، یک رایانه ‏ مخصوص محتوای محرمانه و یک یارانه با محتوای غیر محرمانه. ‏
و من آن مدرک را در رایانۀ محرمانه خودم ‏ دیده بودم. ‏
و واقعا کمی طول کشید ‏ تا دوزاریم بیفتد. ‏
و یادم هست که سی ثانیه‌ای آنجا نشستم و چند بار چک کردم ‏ تا ببینم این مدرک محرمانه روی کدامیک از رایانه‌هایم هست. ‏
وخامت این موضوع کاملا روشن بود و من با خودم فکر کردم "وقتی این ‏ خبر منتشر شود، خیلی خبر سختی خواهد بود"‏
در گاردین، سردبیر کل، جنین گیبسون، به ‏ تماس تلفنی کاخ سفید پاسخ داد. ‏
لوک هاردینگ، گاردین:‏ قائم مقام ‏ان‌اس‌ای‏ و کاخ سفید با او تماس می‌گیرند ‏ و عملا تلاش می‌کنند که او را راضی کنند که خبر را چاپ نکند.‏‏
یوون مک اسکیل:‏ تاکتیک کاخ سفید این بود که "باشه. ‏ شما بیایید. با هم در این باره صحبت کنیم.‏
می‌تونید با مقامات ما گفتگو کنید و بحث کنیم که چه چیزی ‏ می‌تونه چاپ بشه و چه چیزی نمی‌شه"‏
لوک هاردینگ:‏ جنین هم طرح خودش را دارد، این‌که "ببینین! اگر مخالفت مهمی ‏ مبتنی بر بحث امنیت ملی دارید به ما بگویید. الان وقت آن است که به ما بگویید"‏
و خب مسلما آنها چیزی نمی‌گویند ‏ و فقط می‌خواهند از پاسخ طفره بروند.‏
گاردین حاضر نشد معطل کند.‏
گوینده خبر:‏ روزنامه بریتانیایی گاردین٬ گزارش داده است که ورایزن٬ سابقه ‏‏ تماس‌های تلفنی برخی بنگاه‌ها را در اختیار دولت آمریکا قرار می‌دهد‏
این تازه نقطه آغاز بود.‏
در واشنگتن پست٬ روزنامه‌نگار بارتون گلمن- تنها روزنامه‌نگار دیگری که ‏ مستقیما مدارکی از اسنودن دریافت ‌کرد- داشت بر روی خبر دیگری کار می‌کرد. ‏
او پیش از انتشار خبر٬‏ با ‏ان‌اس‌ای‏ تماس گرفت.‏‏‏‏
بارتون گلمن٬ واشنگتن پست/ فرانت‌لاین:‏ من یادداشت‌هایی به دو فرد رده بالا و یک سخنگوی دولتی ‏فرستادم و گفتم "می‌خواهم دربارۀ مسأله‌ای حیاتی با شما صحبت کنم"
آن خبر به یکی دیگر از برنامه‌های ‏ان‌اس‌ای‏ ‏ ‏ مربوط می‌شد.‏(PRISM)‏به نام پریزم ‏
مدارک نشان می‌داد که نُه شرکت اینترنتی ‏ از سال ۲۰۰۷ با ‏ان‌اس‌ای‏ همکاری می‌کردند. ‏
گلمن می‌خواست مطمئن شود که گزارش او ‏ به امنیت ملی لطمه‌ای نزند.‏
بارتون گلمن: ما واقعا می‌خواستیم بدانیم که چه خبری به ‏ نظر آنها آسیب ملموسی خواهد زد و چگونه و چرا. ‏
و دولت ایالات متحده از من تقاضا می‌کرد که اسامی نُه شرکتی که در چارچوب ‏‏ برنامۀ پریزِم به دولت اطلاعات می‌دادند٬ را چاپ نکنم. ‏‏
و من پرسیدم ‏ چرا؟ ‏
استدلال آنها این بود که در صورت انتشار اسامی٬ ‏‏ تمایل شرکت‌ها به همکاری٬ کمتر خواهد شد. ‏‏
و فکر کنم که ما به این نتیجه رسیدیم که ‏ در این زمینه با هم توافق نداریم.‏
گوینده خبر:‏ به گزارش واشنگتن پست٬ اف‌بی‌آی از سرور‌های ‏ نُه شرکت اصلی اینترنتی ایالات متحده سوء استفاده می‌کند.‏‏
افشاگری‌های مربوط به برنامۀ پریزم٬ ‏‏ از جمع‌آوری سوابق تلفنی فراتر رفت.‏
در این‌جا٬ جمع‌آوری محتوا از ‏‏ ده‌ها هزار هدف ‏ان‌اس‌ای٬ مطرح بود.‏‏
گوینده خبر:‏ آیا شما اکانت خود را در جیمیل چک کرده‌اید؟ گوینده خبر:‏ برنامه مخفیانه جاسوسی کاملا متفاوت است ...‏
بارتون گلمن: برنامه پریزم دربارۀ متادیتا نیست.‏ دربارۀ محتوا است. ‏
عکس‌ها و فیلم‌هایی که شما ارسال می‌کنید.‏ کلمات ایمیل‌های شما. ‏
صدای شما در یک تماس ‏ صوتی در اسکایپ. ‏
تمامی فایل‌هایی که بر روی یک ‏ ‏ ذخیره کرده‌اید.‏‎(cloud drive)‎کلاود درایو ‏
محتوا مد نظر است. ‏ همه‌چیز.‏
رئیس جمهور در سفری به هدف ‏ جذب سرمایه٬ عازم "سیلیکان ولی" بود. ‏‏
در یک نشست مطبوعاتی او قبول کرد که فقط ‏ به یک پرسش درباره افشا‌گری‌ها پاسخ بدهد.‏‏
رئیس جمهور باراک اوباما:‏ صبح همگی بخیر. من به یک سؤال پاسخ خواهم داد
چون نمی‌خواهم امروز کلا به یک نشست مطبوعاتی تبدیل بشه. ‏ به سؤال جکی کامز جواب خواهم داد.‏
جکی کامز٬ از نیویورک تایمز:‏ آقای رئیس جمهور میشه لطفا واکنش خودتون رو‏ در مورد گزارشات دال بر نظارت مخفیانه دولت بر تلفن‌ها و اینترنت بفرمایید؟ ‏
و می‌تونید به آمریکایی‌ها اطمینان بدید که دولت شما٬ یک پایگاه داده عظیم ‏‏ مخفیانه از تمامی اطلاعات و فعالیت‌های خصوصی اینترنتی مردم ندارد؟
رئیس جمهور باراک اوباما:‏ بله. سرویس اطلاعاتی٬ این‌گونه عمل می‌کند که ‏ بر شماره تلفن‌ها و طول مدت تماس‌های تلفنی نظارت دارد. ‏
ولی اسم اشخاص و محتوا[ی مکالمات] ‏ را بررسی نمی کند.‏‏‏
رئیس جمهور تلاش کرد تا ‏ افشا‌گری‌‌ها را کم‌اهمیت جلوه بدهد.‏
رئیس جمهور باراک اوباما:‏ و اما در مورد اینترنت و ایمیل‌ها٬ شامل ‏‏ شهروندان ایالات متحده و افرادی که در ایالات متحده زندگی می‌کنند٬ نمی‌شود. ‏‏
در تئوری٬ شما می‌تونید از برادر بزرگ [یعنی دولت] شاکی باشید و ‏ بگویید که این٬ بالقوه یک برنامۀ افسار‌گسیخته است. ‏‏
اما وقتی عملا به جزئیات ‏ می‌پردازید٬ آن‌گاه ...‏‏‏
لوک هاردینگ:‏ در هنگ‌کنگ٬ اسنودن و سه نفر از افرادی که ‏ با گاردین قرارداد داشتند نشسته بودند. ‏
روی تخت نشسته بودند و واکنش [رئیس جمهور] ‏ ‏ نگاه می‌کردند.‏CNNرا از شبکه ‏
رئیس جمهور باراک اوباما:‏ اسم اشخاص ‏ و محتوا[ی مکالمات] را بررسی نمی‌کنند
گلن گرینوالد:‏ اوباما داشت می‌گفت که ‏ان‌اس‌ای‏ تلفن‌ها را شنود نمی‌کند ‏ و ایمیل‌ها را نمی‌خواند که این٬ کاملا حرف غلطی بود. ‏‏
ما مدارکی داشتیم که ثابت می‌کرد ادعا‌های اوباما ‏ در این رابطه٬ نادرست است. ‏‏
و هم‌چنین در آن لحظه او اصلا از روند واقعی ماجرا خبر نداشت و ‏ این را می توان در لحن غیررسمی و بی‌اعتنای او مشاهده کرد. ‏ ‏
رئیس جمهور باراک اوباما:‏ خیلی ممنون آقایان.‏
اسنودن اکنون تصمیم گرفته بود که ‏ یک کار شجاعانه انجام بدهد. ‏
تصمیم گرفته بود هویت خود را فاش کند و فیلمی را که ‏ چند روز پیش ضبط کرده بودند٬ بر روی اینترنت قرار دهد. ‏‏
یوون مک اسکیل:‏ لاورا دوربین را گذاشت. گلن سوالات را پرسید. ‏
اسنودن معمولا یک تی‌شرت به تن داشت. ‏ گلن به او گفت "نمی‌تونی بری یک پیراهن پیدا کنی؟"‏ ‏
و اسنودن رفت و ‏ یک پیراهن طوسی پیدا کرد.‏‏
ادوارد اسنودن:‏ نام من اِد اسنودن است. ۲۹ سال دارم. من برای بوز آلن همیلتون٬ ‏‏ به عنوان تحلیل‌گر زیر‌ساخت‌ها برای ‏ان‌اس‌ای‏ در هاوایی کار می‌کردم.‏‏
لوک هاردینگ:‏ آن‌چه ما می‌بینیم یک شخص آرام٬ ‏‏ منطقی و متقاعد‌کننده است.‏
ادوارد اسنودن:‏ ان‌اس‌ای‏ مشخصا ارتباطات (مکالمات و مکاتبات) ‏ همۀ افراد را زیر نظر می‌گیرد. از راه غیر‌قانونی از آنها اطلاع پیدا می‌کند. ‏‏
آنها را در سیستم خود جمع‌آوری می‌کند٬ فیلتر می‌کند و ‏‏ تحلیل می‌کند و درجه‌بندی می‌کند و ذخیره می‌کند.‏
یوون مک اسکیل:‏ بیانش روشن و دلسوزانه بود. ‏
و وقتی او مصاحبه را انجام می‌داد٬ حالتش ‏‏ خیلی طبیعی و مناسب رسانه بود. ‏
بنابراین ما مطمئن بودیم که وقتی هویت اسنودن فاش شود٬ ‏‏ خیلی خبر‌ساز خواهد شد.‏‏
گلن گرینوالد:‏ چرا باید بحث نظارت اصلا برای مردم اهمیت داشته باشد؟
ادوارد اسنودن:‏ به این دلیل که حتی اگر کسی هیچ کار اشتباهی هم ‏ نکرده باشد٬ باز تحت نظر است و کار‌هایش ثبت و ضبط می‌شود.‏‏‏
لوک هاردینگ:‏ او علت انجام این کار و انگیزه‌های خودش را توضیح می‌دهد ‏ و اساسا به نوعی توپ را به میدان مردم می‌اندازد ‏
و به آنها می‌گوید "شما خودتون تصمیم بگیرین ‏ که این کار درسته یا نه"‏
ادوارد اسنودن:‏ اینها چیز‌هاییست که مردم باید در موردش تصمیم بگیرند٬ ‏‏ نه کسی که دولت او را استخدام کرده. ‏
حقیقت این است. این چیزیست که دارد اتفاق می‌افتد. ‏ شمایید که باید تصمیم بگیرید که آیا لازم است چنین کار‌هایی انجام بشود یا نه.‏
گوینده خبر:‏ به گفتۀ گاردین٬ اسنودن در هنگ کنگ است.‏
گوینده خبر:‏ طرف قراردادی که برنامۀ ‏ان‌اس‌ای‏ را افشا کرد. ‏
گوینده خبر:‏ اسنودن سه هفته پیش به هنگ کنگ فرار کرد٬ پس از کپی کردن ...‏‏
گلن گرینوالد:‏ ما می‌دانستیم که او به محض افشاء هویتش باید مخفی شود٬ ‏‏
چرا‌که قبیلۀ رسانه‌ای حتما به هنگ کنگ سرازیر شده ‏ و به جستجوی او خواهد پرداخت. ‏
و دولت ایالات متحده هم حتما ‏ به جستجوی او خواهد پرداخت.‏‏
یوون مک اسکیل:‏ در آن مرحله او می‌دانست که آن کار غیر قابل دفاع است. ‏
یک روزنامه‌نگار مبتکر٬ عکس‌هایی از اتاق هتل بر روی توئیتر گذاشته بود ‏ و نوشته بود "آیا کسی می‌داند این چراغ‌ها مال کجاست؟"‏
و کسی متوجه شد که آنجا هتل میرا است.‏
گوینده خبر:‏ تصور می‌شود که محل اقامت ادوارد اسنودن ...‏
گوینده خبر:‏ محل هتل آن طرف بندر است ...‏
یوون مک اسکیل: اسنودن می‌دانست که آنها در راهند. ‏ بنابراین حوالی ظهر٬ هتل را ترک کرد.‏
گلن گرینوالد:‏ و قطعا یک حال و هوای غمناکی ‏ بر آخرین دیدار ما حکمفرما بود
چرا‌ که تصورم این بود که دفعه بعدی که او را ببینم٬ او در ایالات متحده در بازداشت قرار خواهد داشت و او را از صفحه تلویزیون خواهم دید
اسنودن تصمیم‌گیری در مورد این‌که کدام سند و ‏ مدرک چاپ بشود را به روزنامه‌نگاران واگذار کرد ‏
و خود در میان خیابان‌های ‏ شلوغ هنگ کنگ ناپدید شد. ‏
به مدت دو هفته٬ توانست ‏‏ از دست مطبوعاتی‌ها در امان بماند.‏‏
گوینده خبر:‏‏ در هنگ کنگ پنهان شده است ...‏‏
گوینده خبر:‏ ظاهرا هنوز در هنگ کنگ است ...‏‏
‏ و همین‌طور توانست از رویارویی با ‏ مقامات ایالات متحده اجتناب کند.‏
گوینده خبر:‏ ادوارد اسنودن متهم به ‏ دو فقره جاسوسی است و ...‏‏
نماینده مجلس٬ پیتر کینگ٬ نیویورک:‏‏ این مرد یک خائن است. یک فراری است.‏
در تاریخ ۲۳ ژوئن٬ ادوارد اسنودن ‏‏‏ از طریق روسیه عازم آمریکای جنوبی شد.‏‏
گوینده خبر:‏ از طریق ترانزیت روسیه٬ ‏‏ ظاهرا مقصد او اکوآدور است ...‏
گلن گرینوالد:‏ او به یک دلیل بسیار ساده سر از روسیه درآورد. ‏
دلیلش این بود که ایالات متحده با ممانعت از رفتن او ‏ از آنجا٬ او را مجبور کرد همان‌جا بماند.‏‏
گوینده خبر:‏ باور بر این است که ‏ اسنودن در فرودگاه مسکو مخفی شده است ...‏
گلن گرینوالد:‏ او دیگر نمی‌توانست بلیت بگیرد و روسیه را ترک کند٬ ‏‏ چون پاسپورتش توسط دولت آمریکا باطل شده بود.‏
جان کری٬ (سِکرتاری دپارتمان دولت آمریکا):‏‏ در نتیجۀ کاری که این آقا کرده ممکن است مردم کشته شوند
و هر کسی که می‌خواهد از او یک قهرمان بسازد٬ دربارۀ این‌که ‏‏ چگونه امنیتشان حفظ می‌شود٬ قضاوت درستی ندارد.‏‏
گوینده خبر:‏ مرد فراری از دست مقامات ایالات متحده ... ‏
گوینده خبر:‏ یکی از بزرگترین رخنه‌ها در تاریخ آمریکا ...‏
گوینده خبر:‏ روسیه به ادوارد اسنون پناه داده است.‏
گوینده خبر:‏ در روسیه به ادوارد اسنودن پناه داده شده.‏
گوینده خبر:‏ احتمالا او هرگز در دادگاه‌های ‏ ایالات متحده دیده نخواهد شد.‏‏
در ایالات متحده و در اداره مرکزی ‏ان‌اس‌ای٬ ‏‏ خبر بسیار تأثیر‌گذاری بود.‏
‏… جستجو در میان ‏ میلیارد‌ها تماس تلفنی … ‏
جان دلانگ:‏ خیلی سخت بود که توی مطبوعات می‌خواندیم ‏ که ‏ان‌اس‌ای‏ بی‌قانونه٬ خارج از کنترله. ‏‏
اینها به ما نمی‌خوره. ‏ ما ‌این‌گونه نیستیم. ‏
هدف ما این نیست. چیزی که ما خودمان را ‏ مسئول آن می‌شمریم٬ این جور چیز‌ها نیست. ‏‏
هدف نهایی ما ممانعت از وقوع اتفاقات بد است٬ ‏‏‏ تضمین امنیت ملی است.‏
مایکل هیدن٬ فرمانده ان‌اس‌ای٬ ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵: شما می‌خواین چارچوب ‏ متفاوتی تعیین کنید؟ می‌خواید جامعۀ امنیتی در فضای کوچکتری فعالیت کند؟ می‌فهمم٬‏
اما قبل از این کار شما باید متوجه بشید ‏ که بهای اون چی می‌تونه باشه. ‏
منظورم اینه که ما در یک دموکراسی زندگی ‏ می‌کنیم و ارادۀ مردم در دموکراسی مهمه. ‏
من فقط امیدوارم که این اراده٬ اراده‌ای آگاهانه باشه و وقتی ‏‏ کسی تصمیمی می‌گیره٬ بهای اون رو متوجه بشه.‏‏‏
رئیس جمهور باراک اوباما:‏‏ ما باید تعادل درستی بین حفظ امنیت ‏ و حفظ آزادی‌های خودمان را برقرار کنیم.‏
رئیس جمهور همان کاری را کرد که ‏ مدیران اغلب در هنگام اختلاف نظر‌ها انجام می‌دهند.‏‏
رئیس جمهور باراک اوباما:‏ بررسی برنامه‌های نظارتی ما … ‏
او یک هیئت (بازرسی) تشکیل داد.‏
رئیس جمهور باراک اوباما:‏ بنابراین من این گروه مستقل را ‏‏ تعیین می‌کنم تا شرایط را به خوبی بررسی کند
این بار برای بررسی برنامه‌های ‏ان‌اس‌ای‏.‏
رئیس جمهور باراک اوباما: و آنها یک گزارش موقتی در طی شصت روز و یک گزارش نهایی ‏ در انتهای سال ارائه خواهند کرد تا بدین ترتیب ما بتوانیم پیش برویم با درک بهتری از ... ‏
ریچارد کلارک٬ گروه [اعزامی] کاخ سفید [جهت] بررسی ان‌اس‌ای٬ ۲۰۱۳:‏ دستور‌العمل رئیس جمهور این بود "هر جا می‌خواهید بروید. ‏
هر برنامۀ محرمانه‌ای که می‌خواهید را می‌توانید ببینید. ‏ هیچ‌کس نمی‌تواند هیچ اطلاعاتی را از شما دریغ کند. ‏
به هر جایی از جامعۀ اطلاعاتی که می‌توانید بروید. ‏ می‌توانید هر توصیه‌ای بکنید. ‏
فقط بدانید که من نمی‌توانم بپذیرم که چیزی بین من و ‏ سوگند قانونیم در دفاع از ایالات متحده٬ مانع شود."‏‏
گوینده خبر: ‏ نام رمز این برنامۀ بسیار محرمانه٬ پریزِم است.‏‏‏‏
گوینده خبر: گاردین و واشنگتن پست هر دو ‏ گزارش داده‌اند که آژانس امنیت ملی ...‏
در آنسوی کشور در "سیلیکان ولی" خشم و سردرگمی در این باره وجود داشت ‏ که اصلی‌ترین شرکت‌های اینترنتی چه جور اطلاعاتی را در دسترس ‏ان‌اس‌ای‏ قرار می‌دهند.‏
‏:‏The Master Switchتیم وو٬ نویسندۀ ‏ شوک و ناباوری و وحشت پدید آمده بود. ‏
بسیاری از افرادی که من می‌شناختم از نوع آدمهای سیلیکان ولی ‏ احساسشان این بود که "امکان نداره این خبر صحت داشته باشه. ‏
امکان نداره که گوگل٬ فیس بوک٬ اینها در حال ‏ همکاری باشند. چنین کاری نخواهند کرد."‏
گوینده خبر: ‏مدیران عامل‌ شرکت‌های اینترنتی ‏ نظیر فیس بوک و گوگل انکار کردند ....‏
این شرکت‌ها خود را به آب و آتش ‏‏ زدند تا پاسخی به اخبار بدهند.‏
گوینده خبر: گوگل انکار کرده است که آنها دسترسی ‏ مستقیم دارند. چه کسی درست می‌گوید؟
‏: آنها به وحشت افتادند چرا که هرگز‏Wiredاستیون لِوی٬ ‏ درباره برنامه‌ای به اسم پریزم چیزی نشنیده بودند ‏
و به ‏ان‌اس‌ای‏ اجازه نمی‌دادند که دسترسی ‏‏ مستقیم به سرور‌های آنها داشته باشد. ‏
آنها با یک برنامه مخفی در حال همکاری بودند که واقعا نمی‌توانستند ‏ با جزئیات کافی به مشتریان خود توضیح بدهند که چیست.‏‏‏
بارتو گلمن٬ واشنگتن پست/ فرانت‌لاین:‏ آنها در اینجا چهره و مدل بیزینس خود را که بر اعتماد مردم برای برقراری ارتباطات[اینترنتی]٬ مبتنی است٬ در خطر می‌دیدند ‏
و شروع به اظهارات آتشینی کردند٬ و قبول نداشتند که ‏ دارند دسترسی آزادانه‌ به ‏ان‌اس‌ای‏ می‌دهند.‏‏
اما اخبار بدتری در راه بود.‏
گوینده خبر: واشنگتن پست٬ با ذکر اسناد دزدیده شده ‏ و افشا شده توسط ادوارد اسنودن ...‏
پریزم تنها بخشی از چیزی بود ‏ که ‏ان‌اس‌ای‏ انجام می‌داد.‏
در چارچوب برنامه‌ای با نام "ماسکیولار" ‏ان‌اس‌ای‏ ‏ به طور مخفیانه داده‌ها را از فیبر نوری در خارج از کشور استخراج می‌کرد‏
که در آنجا٬ محدودیت عملیات اطلاعاتی٬ ‏ خیلی کمتر است.‏‏‏
بارتون گلمن:‏ پریزم٬ ظاهر قضیه بود. در پریزم دادگاه می‌گفت "شما باید با ‏ان‌اس‌ای‏ ‏ همکاری کنید و هرگاه‌ از شما درخواست شد٬ اطلاعات خاصی را [به ‏ان‌اس‌ای‏] بدهید."‏ ‏
اکنون آنها دریافتند که در باطن قضیه٬ دولت دارد به داخل زیر‌ساخت‌ها ‏ نفوذ می‌کند و هرچه می‌خواهد بر می‌دارد.‏‏
اشکان سلطانی٬ واشنگتن پست: ‏ آنها اجازه ندارند که از روی عمد به دنبال اطلاعات یک شهروند ایالات متحده بگردند
مگر این‌که مطمئن باشند که [مربوط به] ‏ یک هدف قانونی بیگانه است. ‏
اما در غیر این صورت آزادند که [اطلاعات اشخاص را] تقریبا به صورت ‏ غیر محدود در خارج از کشور جمع‌آوری کنند. ‏
می‌توانند شبکه‌های داخلی شرکت‌ها را هک ‏ کنند و اطلاعات را به صورت فله‌ای جمع‌آوری کنند.‏‏‏
ان‌اس‌ای‏ این کار را با استناد به یکی از فرامین رئیس جمهور در دورۀ ‏ ریگان٬ انجام دادند٬ زمانی بسیار دور از دورۀ اینترنتی مدرن.‏‏
بارتون گلمن: ان‌اس‌ای‏ به این نتیجه رسید که اشکالی ندارد به استناد ‏ ‏"فرمان اجرایی ۱۲۳۳۳" و با پشتیبانی وزارت دادگستری و کاخ سفید٬ ‏
به داخل لینک‌های خصوصی که مراکز داده‌های گوگل و یاهو ‏ را در سرتاسر جهان به هم متصل می‌کند٬ نفوذ کند. ‏
وقتی شما بخش عظیمی از ترافیک اینترنتی جهان را جمع می‌کنید٬ ‏ طبیعتا تعداد بسیار زیادی آمریکایی را نیز در بر می‌گیرد. ‏‏‏
گوینده خبر:‏ پروژه٬ که با نام رمز ماسکیولار شناخته می‌شد٬ مشترکا ...‏‏
استیوآرت بیکر٬ مشاور وزیر٬ وزارت امنیت داخلی ایالات متحده٬‏ از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۰۹: ما تنها خطوط ایالات متحده را کنترل نمی‌کنیم. ‏
در خارج از کشور٬ امکان انجام این کار به صورت فله‌ای ‏ برای یافتن ارتباطات افرادی که سعی دارند مخفی شوند٬ حیاتی است. ‏
اگر بتوانید برخی از این الگو‌ها را پیدا کنید و وارد آن ارتباطات شوید٬ ‏ می‌توانید افرادی کاملا نا‌شناخته‌٬ اما بسیاری خطرناکی را پیدا کنید.‏‏‏
گوگل شوکه شده بود. آنها خطوطی را اجاره کرده بودند ‏ که خیال می‌کردند٬ خطوط امن [تبادل] داده هستند.‏‏
اندرو مکلافلین٬ مدیر [بخش] "سیاست‌های عمومی جهانی" ‏ گوگل٬ ۲۰۰۴ الی ۲۰۰۹: فکر اینکه یکی از سازمان‌های دولت خود ما٬ ‏
به جریان (استریم) داده‌های خود گوگل نفوذ کند و فراتر از رابطه‌ای برود ‏ که گوگل آن را٬ هرچند یک رابطۀ شکاکانه و همراه با مقاومت٬ ‏
اما در هر حال یک رابطۀ همکاری می‌دانست٬ ‏ به نظر من واقعا شوکه‌کننده است. ‏
این یک نوع خیانت٬ در رابطه‌ای است که ‏ گوگل احساس می‌کرد با دولت دارد. ‏‏
مدارک افشا‌شده حتی نشان می‌داد که عوامل ‏ان‌اس‌ای‏ ‏ در مورد چنین دستاوردی٬ به خود می‌بالیدند.‏‏‏
استیون لِوی: یک اسلایدی وجود داشت٬ ‏ اسلاید داخلی ‏ان‌اس‌ای‏ که نحوۀ کار را نشان می‌داد. ‏
‏ان‌اس‌ای‏ به نوعی به آن مباهات می‌کرد ‏ و زیرش از این شکلک‌های خندان٬ کشیده بود‏‏
شبیه این اِموجی‌ها ‏ که می‌گوید: "من بردم!"‏ ‏
و می‌گوید: "ها ها٬ ما راهشو پیدا کردیم ‏ که چی جوری اون اطلاعاتو بگیریم."‏
گوگل که از نظر رمز‌گذاری٬ سابقه‌اش از اغلب شرکت‌ها بهتر بود٬ مورد انتقاد ‏ قرار گرفت که چرا خطوط داده‌ای داخلی‌اش را آسیب‌پذیر رها کرده است.‏
متیو گرین٬ کریپتوگراف٬ دانشگاه جان هاپکینز: من نمی‌دانم به چه دلیل گوگل ‏ اطلاعاتی را که بین مراکز داده‌اش رد و بدل می‌شدند٬ رمز‌گذاری نمی‌کرد٬ ‏
ولی می‌دانیم که این کار را نمی‌کرد و می‌دانیم که افشاگری‌های مربوط به ان‌اس‌ای آنها را ترغیب کرده که تغییرات عمده‌ای در نحوه کار سیستم خود ایجاد کنند
و اکنون دارند تلاش می‌کنند که آن داده‌ها را در اقدامی ضرب‌العجلی٬ ‏ رمز‌گذاری کنند تا تمامی اطلاعات رمزگذاری شود.‏
اکنون برای ‏ان‌اس‌ای‏ سخت‌تر خواهد شد که ‏ بدون اطلاع گوگل٬ از داده‌های آن باخبر شود.‏‏
استوارت بیکر٬ [اداره] مشاورین حقوقی ان‌اس‌ای٬ ۱۹۹۲ الی ۱۹۹۴: ‏ مسلما ان‌اس‌ای برنامه خود را با فرض افشا شدنش طراحی نکرده بود. ‏
مسئولیت آسیب وارد آمده٬ تا حد زیادی بر دوش اسنودن است ‏ که دارد تا جایی که می تواند عمدا به شرکت‌های آمریکایی صدمه می‌زند ‏
و همچنین با افشای آن اخبار در رسانه‌ها که به احتمال زیاد بزرگنمایی ‏ خواهند شد به شرکت‌ها و منافع ملی ایالات متحده آسیب می‌زند.‏‏‏
این‌که ‏ان‌اس‌ای‏ در میان داده‌های شرکت‌ها به جستجو بپردازد٬ ‏‏ اصلا نباید مایه تعجب بوده باشد. ‏
‏[چرا‌که] بلافاصله پس از یازده سپتامبر٬ به ‏ شرکت‌ها در این زمینه هشدار داده شده بود.‏‏
رئیس جمهور جرج بوش: این قانون جدید که امروز آن را امضا خواهم کرد٬ مجوز نظارت ‏ بر تمامی ارتباطات تروریستها٬ از جمله ایمیل٬ اینترنت و تلفن‌های‌ همراه را خواهد داد. ‏
از امروز٬ ما قادر خواهیم بود که به نحو بهتری با چالش‌های فنی ‏ ناشی از تعدد تکنولوژی‌های ارتباطی٬ مقابله کنیم.‏‏‏
با امضاء لایحۀ میهن‌دوستی در سال ۲۰۰۱ عصر جدیدی ‏ از جمع‌آوری و نظارت اطلاعاتی آغاز شده بود.‏
رئیس جمهور جرج بوش:‏ مردم آمریکا باید بدانند که ما داریم اطلاعات بسیاری را ‏ جمع‌آوری می‌کنیم و وقت زیادی را صرف می‌کنیم تا در حد امکان اطلاعات کسب نماییم٬ ‏
هر سر نخی را دنبال کنیم٬ هر نشانه‌ای را پیگیری کنیم تا امنیت ‏‏ آمریکایی‌ها را حفظ نماییم و این دارد محقق می‌شود.‏‎ ‎
داشت محقق می‌شد٬ اما پنهان از انظار عمومی. ‏
در تابستان ۲۰۰۲ در سان‌فرانسیسکو٬ یکی از تکنیسین‌های شرکت مخابراتی ‏ ‏ به نام مارک کلاین٬ ‏‎(AT&T)‎ای‌تی‌اندتی ‏ از اولین کسانی بود که سرنخی پیدا کرد
مارک کلاین٬ تکنیسین ای‌تی‌اندتی از سال ۱۹۸۱ الی ۲۰۰۴:‏‎‏ ‏ حدس‌هایی زده می‌شد که آنها دارند نوعی کار جاسوسی دربارۀ ‏‏
عصر جدید مقابله با تروریسم انجام می‌دهند٬ ‏ اما هیچ‌کس [با اطمینان] چیزی نمی‌‌دانست. ‏
یک روز٬ از طرف ان‌اس‌ای مأموری آمد تا ‏ با یکی از مدیران کلاین گفتگو کند.‏
مارک کلاین: تصادفا من در را باز کردم. او وارد شد. ‏ با کت و شلوار و چهره‌ای بسیار عبوس و بدون هیچ لبخندی. ‏
تمام اطلاعات من در باره او در همین‌ حد است و فکر می‌کردم ‏ دیگر هیچ‌وقت در این باره چیزی نشنوم.‏‏‏
AT&Tاما مدتی بعد٬ در داخل این ساختمان ‏ کلاین متوجه یک چیز غیر عادی در طبقۀ ششم شد. ‏‏
‎641A‎مارک کلاین: در اتاق شماره چیز مرموزی که هست این است که این اتاق دستگیرۀ در ندارد و این عجیب است
کلاین شروع به تحقیق کرد.‏
مارک کلاین:‏‏ من کابل‌کشی که از اتاق خارج می‌شد را دنبال کردم. ‏
نتوانستم کابل‌کشی مستقیمی از این ‏ اتاق مرموز به سوئیچ تلفن پیدا کنم. ‏
ظاهرا تمامی کابل‌ها ‏ به طبقۀ بالا می‌رفت.‏
طبقۀ بالا یعنی طبقۀ هفتم جایی بود که ای‌تی‌اندتی به ترافیک اینترنتی رسیدگی می‌کرد
کریس هوفناگل٬ مدیر «مرکز قانون و فناوری» دانشگاه برکلی: آنچه مارک کلاین یافته بود٬ زیر‌ساختی بود که حکایت می‌کرد از این‌که
دولت دارد تمامی ترافیک اینترنتی را که از بکبون اینترنتی شرکت ای‌تی‌اندتی می‌گذرد کپی می‌کند
کلاین به تصاویر مهندسی دست یافت که نشان می‌داد که کابل‌هایی که او دنبال کرده بود٬ به سمت دستگاهی می‌رود‎(splitter)‎ به نام اسپلیتر
مارک کلاین:‏ اسپلیتر٬ در واقع یک منشور شیشه‌ای است. ‏
بنابراین وقتی شما کابلی را به آن متصل می‌کنید٬ اشعه نور به آن ‏‏ وارد شده و در آنجا دو نیم می‌شود. ‏
نیمی از آن به اتاق مرموز می‌رود و نیم دیگرش به مقصد عادیی می‌رود که قرار بوده برود. اما در این روند٬ کپی شده است
کریس هوفناگل: و این مسألۀ مهمی است٬ چون اگر کسی بتواند ‏ نور را تقسیم کند یا مسیر آن را از یکی از آن شبکه‌ها تغییر دهد٬ ‏‏
می‌تواند ترافیک [اینترنتی] همۀ ‏ افراد آن شبکه را کپی کند. ‏
حجم نا محدودی ‏ از اطلاعات.‏
مارک کلاین: اینترنت همه چیز را به بسته‌های کوچک اطلاعات تقسیم می‌کند. ‏ ایمیل‌های شما هست٬ وب‌گردی شما هست٬ عکس‌هایی که ممکن است ارسال کنید. ‏
این یک عملیات عظیم ‏ جستجوی گسترده‌ بود ‏
و من خیلی عصبانی بودم٬ چون قرار نبود برای برای ‏ان‌اس‌ای‏ ‏ کار کنم٬ [اما عملا داشتیم با آنها همکاری می‌کردیم] ‏
اما من در اواخر دهه پنجم عمرم قرار داشتم و نمی‌خواستم ‏ بیکار شوم. بنابراین ماندم. ترس داشتم.‏‏
کلاین سال‌ها به دلیل ترس٬ حرفی نزد ....‏‏
گوینده خبر: نیویورک‌ تایمز٬ خبر مربوط به ‏ آژانس امنیت ملی را منتشر کرد.‏
اما پس از خواندن صفحۀ اول روزنامۀ نیویورک تایمز در مورد جاسوسی ان‌اس‌ای در سال ۲۰۰۵ به صحنه آمد
:Dragnet Nationجولیا آنگوین٬ نویسندۀ وقتی مارک کلاین به صورت علنی AT&Tاعلام کرد که من برای کار می‌کنم و ان‌اس‌ای شبکۀ ما را شنود می‌کند
اولین باری بود که مردم آمریکا متوجه شدند ‏ که پس از یازده سپتامبر به کجا رسیده‌ایم ‏
و تا چه حد نظارت درون‌مرزی ‏ صورت می‌گیرد. ‏
او این ادعا را مطرح کرد. هیچ‌کس هیچ‌وقت ‏ تصدیق نکرد که چنین چیزی صحت دارد. ‏
هنوز هم این مسأله یک سوال است. ‏ اما هیچ‌کس هم آن را انکار نکرده است.‏‏‏
مارتین اسمیت٬ تهیه کننده: شما آن اتفاق سان فرانسیسکو را یادتان می‌آید ‏ که در آن تکنیسین مارک کلاین اتاقی را پیدا کرده بود که ...؟ و اسپلیتر؟‏
رابرت دیتز:‏ خیلی مبهم.‏
مارتین اسمیت:‏ موضوع از چه قرار بود؟‏
رابرت دیتز:‏ من در این باره صحبت نخواهم کرد.‏
مارتین اسمیت:‏ آن برنامه٬ یک برنامه قانونی بود؟‏‏
رابرت دیتز:‏ بله٬ کاملا قانونی.‏‏
مارتین اسمیت:‏ واقعا قانونی بود؟
رابرت دیتز:‏ اوهوم.‏
مارتین اسمیت:‏ آیا بخشی از همان شنود بدون مجوز بود؟
رابرت دیتز:‏ فکر نمی‌کنم این‌طور باشد.‏‏
مارتین اسمیت: آیا از طرف دستوری داشت؟ FISA دادگاه
رابرت دیتز:‏ من وارد این موضوع نخواهم شد. ‏
تا آنجایی که من می‌دانم این موضوع هنوز یک برنامۀ محرمانه است ‏ و من قصد ندارم اطلاعات امنیت ملی را بر ملا کنم.‏
گوینده خبر: یکی از مهم‌ترین اخبار این هفته٬ ‏ جمع‌آوری [اطلاعات توسط] آژانس امنیت ملی ...‏
‏ خبر‌های تازه دربارۀ شنود بدون مجوز٬ نا‌خواسته توجه‌ها را ‏ به سوی شرکت‌های مخابراتی معطوف کرد.‏
سناتور آرلن اسپِکتِر٬ از سال ۱۹۸۱ الی ۲۰۱۱: ‏ آقای ویتاکر آیا شرکت ای‌تی‌اندتی اطلاعات مشتریان ‏ را به یکی از نهاد‌های مجری قانون داده‌ است؟‎ ‎
ادوارد ویتاکر٬ رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل ای‌تی‌اندتی از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۰۷: ‏ آقای سناتور٬ ما از حریم خصوصی مشتریان خودمان محافظت و از قانون تبعیت می‌کنیم. ‏
این تنها چیزیست که ‏ می‌توانم به شما بگویم.‏
سناتور آرلن اسپِکتِر: آیا شما دارید از پاسخ سوال من ‏ طفره می‌روید٬ آقای ویتاکر؟‏
اِدوارد ویتاکر:‏ ما پیرو قانون هستیم سناتور.‏
سناتور آرلن اسپِکتِر: آیا ای‌تی‌اندتی اطلاعات مشتریان را به هیچ یک از نهاد‌های مجری قانون می‌دهد؟
اِدوارد ویتاکر:‏ ما پیرو قانون هستیم سناتور.‏
سناتور آرلن اسپِکتِر:‏ این جواب سوال من نیست آقای ویتاکر.‏
تیم وو: شرکت‌های مخابراتی ای‌تی‌اندتی٬ ورایزن و بِل٬ در حدود صد سال است که در یک حالت شراکت با دولت قرار دارند
اِدوارد ویتاکر: دارم به شما می‌گویم که ما از قانون ‏ تخطی نمی‌کنیم٬ ما پیرو قانون هستیم.‏‏‏‏
سناتور آرلن اسپِکتِر: این [فقط] یک اظهار نظر ‏ قانونی است٬ آقای ویتاکر.‏‏
تیم وو: ۷۰ سال است که دولت٬ نوعی ‏‏ انحصار را برای آنها تضمین کرده است.‏‏‏‏‏
سناتور آرلن اسپِکتِر: اما من دارم از شما ‏ دربارۀ یک موضوع واقعی می‌پرسم.‏
تیم وو: بناراین آنها همواره مستخدمین وفادار ‏ ‏[و در خدمت] اراد‌ۀ دولت بوده‌اند و هستند.‏
سناتور آرلن اسپِکتِر: اگر از سوی دولت فدرال به شما دستور داده ‏ شده که از نظر [حفظ] اسرار دولتی حرفی نزنید٬ این را به ما بگویید.‏‏
اِدوارد ویتاکر:‏ ما پیرو قانون هستیم سناتور.‏
کریستوفر سوگویان٬ تکنولوژیست اصلی٬ اتحادیۀ آزادی‌های شهروندی آمریکا:‏ همکاری در نظارت٬ اکنون جزو ساختار این‌گونه شرکت‌هاست. ‏
آنها خیلی راحت ‏ با آن کنار آمده‌اند. ‏
هیچ شرکت مخابراتی نیست که مدیر عاملش به خاطر همکاری با نهاد‌های ‏ مجری قانون یا اطلاعاتی در زمینۀ شنود٬ نتواند خواب آرامی بکند.‏‏
از طرف دیگر٬ شرکت‌های اینترنتی جدید کمتر مایل به همکاری با دولت بودند. ‏
اما حتی پیش از برنامۀ پریزمِ ‏ان‌اس‌ای٬ ‏ آنها نیز سازش کرده بودند. ‏
با این حال یک مدیر عامل ‏ تصمیم به مقابله گرفت. ‏‏
نیک مریل٬ مدیر عامل٬ شرکت کلیکس: در سال ۲۰۰۴ من یک تماس تلفنی از طرف اف‌بی‌آی دریافت کردم
و آنها به من گفتند که ‏ نامه‌ای برای من دارند. ‏
و به فاصلۀ یکی دو ساعت٬ یک مأمور حضورا ‏ برای تحویل دادن نامه پیش من آمد.‏‏
جنیفر والنتینو-دِوریس٬ از وال استریت ژورنال:‏ اف‌بی‌آی نامه‌ای به او می‌دهد.‏‎ ‎
او نامه را می‌خواند و در نامه از او در خواست چیزی شده که او ‏ خودش آن را "مجموعۀ مهمی از اطلاعات شرکتش" توصیف می‌کند. ‏
او متوجه می‌شود که به نظر نمی‌رسد ‏ نامه به امضای یک قاضی رسیده باشد. ‏
به نظر نمی‌رسد یک دستور ‏ معمولی از طرف دادگاه باشد. ‏‏
نیک مریل:‏ مجوزی وجود نداشت. ‏
مهر یا امضای دادگاه یا ‏ قاضی وجود نداشت. ‏
فقط یک نامه بود که از من ‏ این اطلاعات را می‌خواست. ‏
و هم‌چنین می‌گفت که هرگز نمی‌توانم به هیچ‌کس ‏ در مورد دریافت این نامه چیزی بگویم. ‏
نوشته بود به هیچ‌کس چیزی گفته نشود
نیک مریل در نیویورک یک شرکت کوچک ‏ میزبانی وب٬ به نام کَلیکس را اداره می‌کرد.‏‏
نیک مریل:‏ من این شرکت را در سال ۱۹۹۴ تأسیس کرده بودم. ‏‏
٬Tanqueray ما میزبان Mitsubishi ‎ ٬Motors ٬IKEA ٬Snapple و خلاصه مشتریان معتبر بودیم
هم‌چنین میزبان بسیاری از رسانه‌های مستقل و نهاد‌های غیر انتفاعی. آنها به نظر ‏ آدم‌های خوبی می‌رسیدند و من می‌خواستم کمکی بکنم. واقعا به این کار علاقه داشتم.‏‏
نامه‌ای که مریل دریافت کرد٬ ‏ ‏ بود.‏NSL‏[اصطلاحا] یک "نامۀ امنیت ملی" یا ‏
‏پس از یازده سپتامبر٬ لایحۀ میهن‌دوستی٬ در کشور اجازه FBI به تمامی دفاتر می‌داد که بدون بررسی دادگاه و با دستور سکوت٬ "نامۀ امنیت ملی" صادر کنند
جنیفر والنتینو-دِوریس: در نامه نوشته شده بود که ‏ او اجازه ندارد در مورد نامه با کسی صحبت کند٬ ‏
و این "دستور سکوت" او را حتی برای ‏ مراجعه به یک وکیل هم نگران کرد. ‏
نیک مریل: صادقانه بهتون بگم که من وحشت داشتم ‏ از این‌که با کسی در این باره صحبت کنم. ‏
با هیچ‌کدام از همکارانم تماس نگرفتم٬ ‏ با هیچ کسی در این باره صحبت نکردم. ‏
برایم روشن بود که آن نامه٬ ‏ یک سند رسمی و واقعی است٬ ‏
اما به نظر من قانونی و ‏ مطابق با قانون اساسی نبود. ‏
بنابراین تصمیم گرفتم که از دستور سکوت ‏ سرپیچی کنم و به وکیلم زنگ زدم.‏‏
مریل٬ حمایت اتحادیۀ آزادی‌های ‎(ACLU)‎ شهروندی آمریکا را جلب کرد تا نامه را در دادگاه به چالش بکشند
نیک مریل: من خودم شک داشتم که آیا ‏ کاری که دارم می‌کنم درست است یا نه. ‏
اما آنچه که به من قوت قلب می‌داد٬ این بود که ما به آنها پیشنهاد دادیم که اطلاعات را ‏‏ در مقابل یک مجوز واقعی به ایشان بدهیم٬ اما آنها از گرفتن مجوز خودداری کردند.‏‏‏
در همان سال اف‌بی‌آی ‏۵۶ هزار "نامۀ امنیت ملی" صادر کرد
اما مریل اولین کسی بود که بر مبنای قانون٬ ‏ نامه را به چالش می‌کشید.‏
کریستوفر سوگویان: او یک اپراتور مستقل یک شرکت اینترنتی بود که واقعا ‏ به حریم خصوصی و اعتماد مشتریانش اهمیت می‌داد. ‏
بیشتر شرکت‌ها ‏ این‌طور نیستند. ‏
اغلب شرکت‌ها به تعداد زیادی کاربر٬ خدمات ارائه می‌دهند و واقعا ‏ نمی‌خواهند گرفتار یک نزاع قانونی طولانی‌مدت شوند.‏‏‏
بارتون گلمن: به دادگاه بردن خرج دارد. وقتی ده‌ها هزار نامه از این دست در سال ‏ دریافت می‌شود٬ اقامه دعوا کردن درباره تعداد زیادی از آنها ویرانگر خواهد بود. ‏
علاوه بر آن٬ شرکت‌های بزرگی که این نامه‌ها را دریافت می‌کنند با دولت ایالات متحده ‏ کار نظارتی نیز انجام می‌دهند و نمی‌خواهند مقامات را ناراحت کنند.‏‏
تا سال ۲۰۱۳ هیچ شرکت بزرگ اینترنتی یا مخابراتی را نمی‌شناسیم ‏‏ که قانونی بودن یک "نامۀ امنیت ملی" را زیر سوال برده باشد.‏‏‏‏
اندرو مکلافلین٬ گوگل٬ از ۲۰۰۴ الی ۲۰۰۹:‏‏‏‏ به نظر من کار نیک ‏‏ که آن [نامه] را به چالش طلبید٬ عالی بود. کاش گوگل چنین کاری کرده بود. ‏‏‏
مصاحبه کننده:‏ چرا [گوگل] این کار را نکرد؟
اندرو مکلافلین:‏ اصلا نمی‌دانم. ‏
البته تعداد افرادی که ممکن است در گوگل درباره وجود چنین نامه‌ای ‏ چیزی بدانند٬ شاید در حدود دو یه سه نفر باشد. ‏
قاعدتا کسی که مسئول دریافت ‏ چنین نامه‌هایی است٬ یک وکیل است. ‏
بنابراین شاید در کل٬ دو نفر در گوگل از وجود چنین نامه‌ای خبردار شوند. و آدم وقتی ‏ اون رو می‌خونه و می‌بینه ظاهرا٬ پای امنیت در میان هست٬ کوتاه می‌آید.‏‏‏‏
نهایتا در سال ۲۰۱۳ گوگل ۱۹ ‏‏ ‏"نامۀ امنیت ملی" را به چالش کشید. ‏
"نامۀ امنیت ملیِ" FBI در آن زمان مریل را پس گرفته بود٬ پس از آنکه دادگاه استیناف٬ حکم به غیر قانونی بودن آن داده بود
نیک مریل: فکر کنم آنها می‌ترسیدند که ما به دیوان عالی مراجعه کنیم٬ ‏ و صد در صد مطمئن نبودند که پاسخ دلخواه خودشان را دریافت کنند.‏‏
جنیفر والنتینو-دِوریس: اف‌بی‌آی از در‌خواست خود صرفنظر کرد
اما جالب است که او هنوز نمی‌تواند در این مورد صحبت کند که آنها دقیقا ‏ چه چیزی از او می‌خواستند٬ و فقط می‌گوید اطلاعات می‌خواستند. ‏
و می‌گوید که اگر شما می‌دانستید که چه چیزی ‏ درخواست کرده بودند٬ حتما شوکه می‌شدید.‏‏‏
در شرکت‌های بزرگ اینترنتی٬ ‏ چیز‌های دیگری در اولویت‌ بود. ‏
در حالی که دولت داشت جمع‌آوری ‏ اطلاعاتی خودش را گسترش می‌داد٬ ‏
شرکت‌ها سعی می‌کردند تا حد امکان اطلاعات بیشتری درباره کاربران خود ‏ کسب کنند و گنجینۀ اطلاعاتی عظیمی درست کنند. ‏ان‌اس‌ای‏ داشت نگاه می‌کرد.‏‏‏
کریس هوفناگل٬ دانشکده حقوق دانشگاه برکلی:‏‏ این‌گونه شرکت‌ها در نقطۀ بسیار مشکلی قرار دارند٬ ‏
چرا‌که نوع فعالیت‌هایی که انجام می‌دهند ‏ بسیار شبیه کار‌های نظارتی است. ‏
نظارت است٬ اما به‌ هدف تبلیغات٬ ‏ نه به هدف اعمال قانون. ‏
میدان مسابقه٬ ‏ بخش خصوصی است. ‏
تیم وو٬ دانشکده حقوق دانشگاه کلمبیا:‏‏ یادم هست که یک دفعه با یکی از افراد گوگل صحبت می‌کردم ‏
و به او گفتم: "یعنی شما همه‌چیز را نگه می‌دارین؟ همۀ سرچ‌هایی که من می‌کنم رو نگه می‌دارین؟"‏
و او گفت: ‏ ‏"خب٬ بله!"‏
از همان آغاز٬ پایه‌گذاران گوگل٬ یعنی لری پیج و سرگٸی برین٬ ‏ کشف کرده بودند که جستجو‌های اینترنتی حاوی اطلاعات مهم و بسیار با ارزشند.‏
اندرو مکلافلین:‏ هر سِرچی به نوعی قصد فرد را نشان می‌دهد. ‏
نشان‌دهندۀ این است که فرد چه کار می‌خواهد بکند٬ ‏ کجا می‌خواهد برود و دنبال چه چیزی هست. ‏
و این خیلی با خواستۀ تبلیغات‌چی‌هایی همخوانی دارد که می‌خواهند ‏‏ در لحظه‌ای که فردی قصد خرید چیزی را دارد٬ پیغام خود را به او برسانند.‏‏‏
از یک باکس سادۀ جستجو٬ ‏ گوگل طلا استخراج کرد.‏
:In the Plex استیوون لِوی٬ نویسندۀ به نظرم این کارامد‌ترین محصولیست که اینترنت به خود دیده است
تبلیغات گوگل آن‌قدر کارامد و مؤثر بودند که ناگهان مشکل گوگل ‏ به این تبدیل شد که چطور درآمد خود را پنهان کند ‏
که مایکروسافت و شرکت‌های ‏ دیگر به تقلید از او نپردازند.‏
پیج و برین٬ میلیارد‌ها دلار درآمد داشتند. ‏‏
اما راه‌اندازی جیمیل در سال ۲۰۰۴ با فضایی بسیار بیشتر از هات‌میل مایکروسافت یا ایمیل یاهو٬ بلافاصله موجب اختلافاتی شد که چطور گوگل از ایمیل‌ها سوء‌استفاده می‌کند
استیون لِوی: آنها ایمیل شما را مرور می‌کنند تا دریابند که آیا تبلیغ مرتبطی ‏ که بتوانند آن را در کنار ایمیل به شما نشان بدهند٬ وجود دارد؟ ‏‏‏
رابرت گلمن٬ متخصص حریم خصوصی: ‏ آنها با خود ‌گفتند "ما می‌توانیم با نشان دادن آگهی هنگام ‏ ارسال یا دریافت ایمیل٬ جبران هزینه و همین‌طور سود بکنیم"‏
و برای این‌که بدانند چه تبلیغی را به شما نشان بدهند٬ ‏‏ ایمیل‌های شما را می‌خوانند. ‏‏
اندرو مک لافلین: آن روز موجی از اخبار منفی٬ ‏ نظرات٬ نوشته‌های وبلاگها و غیره دیده شد. ‏
و زنگ خطر واقعا برای حامیان حریم خصوصی ‏ به صدا درآمد. آنها می‌گفتند: ‏
‏‏"ما نمی‌توانیم اجازه بدهیم که چنین چیزی ادامه پیدا کند. این کار عواقب ‏ غیر قابل جبرانی خواهد داشت و شما نمی‌توانید ایمیل‌های ما را مرور کنید"‏
استیون لِوی:‏ سعی کردم به آنها آرامش بدهد که "نه نه آدم‌ها دخالت ندارند. ما فقط ایمیل‌ها رو اسکن می‌کنیم
جاهای دیگر هم ایمیل شما را برای ارسال اسپم٬ اسکن می‌کنند. پس واقعا ما هیچ کار ‏ متفاوتی نمی‌کنیم. فقط یک سری تبلیغ رو در معرض دید شما می‌گذاریم"‏
اما افراد بسیاری از این ‏ کار آنها می‌ترسیدند.‏
کریس هوفناگل: اگر من بخواهم گیره‌های سوسماری به سیم تلفن وصل کنم٬ ‏ یک جرم محسوب خواهد شد و من رو زندانی می‌کنند. ‏
پیشنهاد جیمیل دقیقا همین بود٬ نوعی استراق سمع ایمیل‌ها ‏ و دیدن محتوا٬ برای قرار دادن همزمان تبلیغات.‏‏‏
در گوگل٬ اندرو مکلافلین ‏ یک تماس تلفنی دریافت کرد.‏
اندرو مکلافلین: من از طرف یکی از کارمندان یک سناتور ایالتی در کالیفرنیا٬ ‏ به‌نام لیز فیگوروآ یک تماس تلفنی دریافت کردم. ‏
او گفت "سناتور فیگوروآ دربارۀ تبلیغات ‏ هدفمند در ایمیل‌ها بسیار نگران است. ‏
و بسیار علاقمند است که قوه مجریه را ترغیب به ممنوع کردن ‏ این کار بکند" و این‌که در صورت امکان با هم گفتگویی داشته باشیم. ‏‏‏
لیز فیگوروآ٬ سناتور ایالتی٬ کالیفرنیا٬ ۱۹۹۸ الی ۲۰۰۶:‏‏ ما وارد اتاق شدیم٬ ‏
خودم بودم و دو تن از کارکنانم٬ ‏ سرپرست کارکنان و یکی از وکلایم. ‏
و روبروی ما لَری٬ سِرگٸی و ‏ وکلایشان نشسته بودند.‏
ناگهان سرگٸی ‏‏ رو به من کرد و گفت
‏"سناتور٬ اگر روباتی وارد خانۀ شما شود٬ دفتر خاطرات٬ سوابق مالی٬ نامه‌های عاشقانه٬ ‏ و همه‌چیز شما را بخواند٬ اما قبل از ترک خانه منفجر شود٬ چه احساسی خواهید داشت؟"‏
و گفت: "این که نقض ‏ حریم خصوصی نیست."‏
من بلافاصله گفتم ‏"معلومه که هست"‏
او گفت "نه این‌طور نیست. هیچ‌چیز نگهداری نمی‌شود و‏ هیچ فردی مطلع نمی‌شود."‏
من گفتم "آن روبات همه‌چیز را خوانده. پس آیا آن روبات می‌داند که ‏ من ناراحتم یا از چیزی می‌ترسم یا این‌که چه اتفاقاتی دارد می‌افتد؟"‏
او نگاهی به من کرد و گفت: "نه. آن روبات ‏‏ خیلی بیشتر از اینها می‌داند."‏
با این باور که گوگل هرگز اطلاعاتی را که جمع‌آوری می‌کند نگه نمی‌دارد٬ ‏ سناتور فیگوروآ عقب‌نشینی کرد و بر لایحۀ خود تجدید‌نظر کرد.‏‏
لیز فیگوروآ: بدون اطلاع من٬ در نهایت آنها اطلاعات را ذخیره کردند٬ ‏ و به همین دلیل بود که با لایحه مخالف بودند. ‏
و فکر کنم این‌طور با خود می‌گفتند که "ما نمی‌خواهیم ‏ قانون‌گذاران٬ مانع مدل تجارتی ما شوند."‏
آنها پیش رفتند و تمامی صنعت ‏ تکنولوژی با آن لایحه مخالفت کرد.‏‏
کریس هوفناگل: من همان موقع معتقد بودم٬ و هم‌چنان معتقد هستم٬ که جیمیل از لحاظ حریم خصوصی یک فاجعه است
زمانی که شما اجازه می‌دهید کسی محتوای مکاتبات شما را به هدف تبلیغ بخواند٬ ‏ زمانی است که دولت نیز پا به میدان گذاشته و خواهد گفت: ‏
‏"اگر به آنها برای اهداف تبلیغی اجازۀ استراق سمع می‌دهید٬ چرا اجازه نمی‌دهید ‏‏ ما به‌ هدف مقابله با تروریسم یا جرم‌های جدی این کار را بکنیم؟"‏
و برای دادگاه‌ها نیز خیلی سخت می‌شود که بگویند ‏ بخش خصوصی می‌تواند شنود کند٬ اما دولت نه.‏‏‏
از قضا استراق سمع بسیار بیشتری در راه بود.‏‏
گوینده خبر:‏ فیس بوک چقدر بر روی زندگی ما تأثیر گذاشته است؟
متخصص: تاثیر عظیمی گذاشته٬ نیم میلیارد کاربر دارد ‏ یعنی فقط از لحاظ حجم ...‏
‏ می‌گویندFBIکریس هوفناگل: دوستان من در ‏ که عاشق فیس بوک هستند. عاشقش هستند!‏
چون یک وسیلۀ عالی است برای این که ببینی چه کسی با چه کسی ‏ در ارتباط است٬ چه علایقی دارد و غیره.‏‏
تیم وو: فیس‌بوک متوجه شد که جاذبۀ شبکۀ اجتماعی ‏ باعث می‌شود که مردم تقریبا هر‌چیزی درباره خودشان را بگویند.‏
جولیا آنگوین: تبلیغات‌چیان مایلند که برای دریافت اطلاعات درباره مردم٬ پول بپردازند
و فیس بوک اطلاعات زیادی از اعضای خود دارد. بنابراین فیس‌بوک با کسب ‏ اطلاعات از شما دربارۀ خودتان٬ وارد تجارت اطلاعات شخصی شد٬‏
و به تبلیغاتچی‌ها اجازه داد که برای عرضۀ تبلیغات خود٬ ‏‏به آن اطلاعات دسترسی پیدا کنند ‏
با توجه به این‌که میلیونها نفر در فیس‌بوک ‏ مطلب می‌گذاشتند٬ مدیران گوگل نگران شدند.‏‏
اندرو مک لافلین:‏ در داخل گوگل یک اضطراب شدیدی پدید آمده بود از این‌که فیس‌بوک دارد ‏ در نوع جدیدی از تعامل که گوگل به روشی بسیار قدیمی‌تر انجامش می‌داد٬ موفق می‌شود. ‏‏
جولیا آنگوین: من گمان می‌کنم که آنها با خودشان فکر می‌کردند فیس بوک چیز بهتری برای عرضه به تبلیغاتچی‌ها پیدا کرده
پس ما هم باید گنجینۀ اطلاعاتی خودمان را افزایش بدهیم‏
و فکر کنم چیزی که اتفاق می‌افتد مسابقه ‏ بر سر ایجاد بهترین پایگاه داده است.‏‏
تیم وو: بنابراین پدیده‌ای آغاز می‌شود که شاید ‏ بتوان اسم "جنگ داده‌ها" بر روی آن گذاشت٬ ‏
که در آن پیروز کسیست که بیشترین ‏ اطلاعات ممکن را داشته باشد.‏‏‏‏
برای به‌دست آوردن قدرت بیشتر٬ ‏ گوگل شرکت تبلیغاتی "دابل‌کلیک" را خریده بود.‏‏‏
تیم وو: خریدن شرکت "دابل‌کلیک" این موضوع ‏ را تثبیت کرد که گوگل یک شرکت تبلیغاتی است.‏
استیون لِوی: آنها پس از این کار٬ واقعا به قویترین ‏ شرکت در زمینۀ تبلیغاتی اینترنتی تبدیل شدند. ‏
یکی از مدیران گوگل به من گفت که پولی که ما از ردیابی ‏ شما در وب به‌دست آورده‌ایم٬ "خیره‌کننده" بوده است. ‏ این کلمه‌ای بود که او به کار برد.‏
"دابل کلیک" در زمینۀ ردگیریِ وبگردی افراد٬ ‏ پیشتاز بود و پیشرفت‌هایی ایجاد کرده بود.‏‏
جولیا آنگوین: وقتی شما به یک وبسایت می‌روید٬ آن وبسایت ‏ می‌تواند یک فایل کوچک به نام کوکی را بر روی کامپیوتر شما قرار دهد. ‏
و این اصولا یک شمارۀ ردگیری است. یک ‏ ‏"آی‌دی" که مخصوص شماست. ‏
و وقتی شما به یک وبسایت دیگر می‌روید و آن شماره آی‌دی ‏ دیده می‌شود٬ آنها می‌دانند که "این همان شخص است."‏
کریستوفر سوگویان: بنابراین کوکی٬ یک عامل شناسایی منحصر بفرد است ‏ که هر وبسایتی که رایانۀ شما با آن در تعامل است٬ تعیین می‌کند. ‏
و واضح بگویم که لازم نیست وبسایتی باشد ‏ که شما دارید از آن بازدید می‌کنید. ‏
شما به هر سایتی که سر بزنید٬ رایانۀ شما با چندین سِروِر٬ حتی شاید ‏ صد‌ها سِروِر متعلق به شرکت‌های مختلف در تعامل خواهد بود.‏‏
امروزه تمامی شرکت‌های بزرگ اینترنتی ‏ از تکنولوژی پیشرفتۀ رد‌گیری استفاده می‌کنند ‏
و ‏ان‌اس‌ای‏ با دقت روش‌های ‏ آنها را مطالعه کرده است. ‏
برای آنها ردگیری تبلیغاتی ‏ یک فرصت است.‏‏
جولیا آنگوین: ان‌اس‌ای٬ می‌بیند که چطور این داده‌ها ‏ به طرف این تبلیغاتچی‌ها سرازیر می‌شود ‏
و با خود می‌گوید: "ببین اینهمه اطلاعات درباره رفتار‌های ‏ مردم که به طرف صد‌ها گروه‌ مختلف می‌رود ‏
و اغلب هم رمزگذاری نشده‌ است." بنابراین ‏ ان‌اس‌ای راحت می‌تواند آنها را بقاپند.‏‏‏‏
در واشنگتن پست٬ بارتون گلمن داشت ‏ هزاران هزار فایل اسنودن خودش را مرور می‌کرد٬ ‏
و اصطلاحات بسیار فنی٬ زبان‌های خاص مهندسی ‏ و کد‌های رایانه‌ای را تجزیه تحلیل می‌کرد. ‏
یک روز او با این ‏ اسلاید برخورد کرد. ‏
در ابتدا از آن ‏ سر در نیاورد. ‏
بنابراین با همکار خود و متخصص امنیت اینترنتی٬ ‏ اشکان سلطانی مشورت کرد.‏‏
اشکان سلطانی٬ واشنگتن پست: ‏ این اسلاید٬ حاکی از به کار بردن بودPREF‏ یک کوکی خاص گوگل به نام
حتی اگر شما هرگز به سایت گوگل نرفته باشید٬ وقتی رایانۀ خود را روشن می‌کنید ‏ و مرورگر خود را باز می‌کنید٬ احتمال دارد که یکی از این کوکی‌ها نصیبتان شود.‏‏‏
بارتون گلمن٬ واشنگتن پست/فرانت‌لاین:‏ و ما دریافتیم که ‏ان‌اس‌ای‏ ‏ از این طریق٬ به ترافیک اینترنت آنها دسترسی می یافت. ‏
اگر یک مدیر جمع‌آوری [اطلاعات] ان‌اس‌ای بخواهد بداند که چطور می‌شود فهمید بارت کجا بوده٬ یا مثلا با دستگاه دیگری وارد [اینترنت] شده و اطلاعاتی از این دست
‏[با خودش می‌گوید که] چرا آن اطلاعات را از شرکت‌های ‏ ‏"سیلیکان ولی" نگیرم که این اطلاعات را برای اهداف ‏ تجاری خود در اختیارم گذاشته‌اند؟
اشکان سلطانی: از آنجایی‌که گوگل از یک کوکی رد‌گیر استفاده می‌کند٬ ‏ ان‌اس‌ای می‌تواند راحت بنشیند و شاهد رد شدن همۀ آن چیز‌ها باشد. ‏
آنها می‌توانند تمام آن فعالیت‌ها و کوکی‌ها را مانیتور کنند و برای گرفتن رد ‏ سابقۀ وبگردی شما و یا وارد کردن بد‌افزار به رایانۀ شما از آن استفاده کنند. ‏
و اگر برای شما بد‌افزار بفرستند٬ در رایانۀ شما نفوذ کرده و آنها می توانند به اطلاعاتتان٬ ‏ کلیدهایی که در صفحه کلید می‌زنید٬ رمز عبور‌های شما و غیره دسترسی پیدا کنند.‏‏‏
روزنامه‌نگاران پیش از انتشار گزارش٬ ‏ با گوگل تماس گرفتند تا اظهار نظر بکند.‏
بارتون گلمن: گوگل به‌شدت مقابله کرد و گفت "شما نباید فناوری کوکی‌های ‏ تبلیغاتی ما را به نظارت دولتی دولت ایالات متحده ربط بدهید."‏
و اشکان گفت "ما می‌توانیم ‏ حرفمان را اثبات کنیم. ‏
می‌توانیم ثابت کنیم که ان‌اس‌ای دارد از طریق فناوری شما٬ به ‏ ترافیک اینترنت مردم دسترسی پیدا می‌کنند."‏
اشکان سلطانی: و من مطالب خودشان را داشتم که نشان می‌داد ‏ این فناوری برای ردگیری افراد و برای شناسایی به‌کار می‌رود. ‏
بنابراین ما در رفت و آمد با گوگل بودیم و فردی که از طرف گوگل بود ‏ اصرار داشت که این کوکی برای پیگیری رد آدم‌ها نیست. ‏
و من گفتم "نگاه کن٬ ‏ این لینک‌ها رو ببین. ‏
این فیلم یوتوب٬ فیلمیه که خود شما در سال ۲۰۰۷ دربارۀ ‏ این کوکی درست کردید و توضیح دادید که چطور کارش شناسایی است."‏
فیلم گوگل: کوکی‌ها از روی آخرین باری که شما [سایتی را] بازدید ‏ کردید٬ به ما یادآوری می‌کنند که چه چیزی را ترجیح می‌دهید.‏‏‏
در حال انتشار مقاله٬ گوگل در ایمیلی به سردبیر روزنامه ادعا کرد که سلطانی ‏ از یکی از موسسات مربوط به حفظ حریم خصوصی٬ پول دریافت کرده است. ‏
سلطانی می‌گوید که او هرگز ‏ چنین پولی را نگرفته است.‏‏‏
اشکان سلطانی: این یک ضربه علیه شخص من بود و واقعا ‏ من را متعجب کرد که آنها به دنبال شخص من بیفتند. ‏
سپس سر‌دبیر من با گوگل صحبت کرد و به آنها ‏ گفت "آیا گزارش از لحاظ فنی اشکالی دارد؟" ‏
و آن شخص گفت: "نه. اتفاقا از ‏ لحاظ فنی بسیار دقیق است."‏
آن مقاله٬ ریسک تبلیغات٬ از منظر ‏[نقض] حریم خصوصی را افشا می‌کرد. ‏
فرانت‌لاین از گوگل درخواست ‏ مصاحبه کرد٬ اما آنها نپذیرفتند. ‏
هیچ‌کدام از شرکت‌های اصلی اینترنتی که ما در مدت تهیۀ این ‏ برنامه با آنها تماس گرفتیم٬ حاضر به مشارکت نشدند.‏‏‏
گوینده خبر: گوگل٬ اپل٬ توئیتر٬ یاهو٬ فیس‌بوک تنها اسامی چند تا از ‏ شرکت‌هایی هستند که به کاخ سفید نماینده فرستاده‌اند … ‏
در تاریخ ۱۷ دسامبر سال ۲۰۱۳ چند تن از مدیران ‏ شرکت‌های منطقۀ "سیلیکان ولی" به کاخ سفید رفتند.‏
گوینده خبر: برخی از شرکت‌های تاپ در زمینۀ ‏ فناوری با رئیس جمهور صحبت خواهند کرد.‏‏
آنها فرا خوانده شده بودند تا برای تعمیر ‏ وبسایت سلامت دولت٬ به رئیس جمهور مشورت بدهند.‏‏‏
:Wired استیون لِوی٬ قرار بود آن دیدار عمدتا دربارۀ باشد٬ healthcare.gov سایت
اما افراد رده بالا در زمینۀ فناوری حاضر نشدند که به آن دستور جلسه ‏ بسنده کنند و قضیۀ ‏ان‌اس‌ای‏ را به موضوع اول آن جلسه تبدیل کردند. ‏
و آنها به‌روشنی ابراز کردند که چقدر از وضعی ‏ که به آن دچار شده‌اند٬ ناراضی هستند‏‏
آنها در حضور رئیس جمهور اوباما٬ ‏ اعتراضات شدیدی ابراز کردند. ‏
سران و مشاوران حقوقی شرکت‌های ‏ ‏"سیلیکان ولی" به رئیس جمهور گفتند ‏ که او مسٸول است ‏
و کاری که ان‌اس‌ای انجام می‌دهد به ‏ بازار جهانی آنها لطمۀ عظیمی وارد می‌کند.‏‏
گوینده خبر: همۀ آنها شدیدا نگران ‏ عملکرد ان‌اس‌ای هستند ...‏‏
اندرو مک‌لافلین٬ گوگل٬ ۲۰۰۴ الی ۲۰۰۹: ما پول هنگفتی از راه ارائۀ خدمات آنلاین ‏ و تبلیغات و چیز‌های دیگر به مردم سرتاسر جهان٬ به‌دست می‌آوریم. ‏
و اگر مردم اعتماد خود را به دولت آمریکا و شرکت‌هایی که در آن ‏ کار می‌کنند٬ از دست بدهند٬ همۀ اینها از بین خواهد رفت٬ ‏
فردای آن روز هیئتی که رئیس جمهور برای بررسی سیاست‌ها ‏ و برنامه‌های ان‌اس‌ای تعیین کرده بود٬ گزارش خود را اعلام کرد.‏‏‏
آن هیئت٬ به این نتیجه رسید که برنامه‌هایی نظیر پریزم٬ ‏ نقش مهمی در جلوگیری از حملات تروریستی ایفا کرده‌اند. ‏
اما به دلیل جمع‌آوری انبوه داده‌ها٬ نظارت گسترده و استفاده از ‏ ‏"نامه‌های امنیت ملی" شدیدا مورد انتقاد قرار گرفته است. ‏
هیئت اینطور جمع‌بندی کرد که ان‌اس‌ای زیاده‌روی کرده است ‏ و آزادی‌های مدنی آمریکایی‌ها در خطر است.‏‏
ریچارد کلارک٬ گروه [اعزامی] کاخ سفید [جهت] بررسی‎ ‎ان‌اس‌ای٬ ۲۰۱۳: ما در گزارش ‏ خود بیان کردیم که نگرانی ما بابت چیزیست که پس از یازده سپتامبر بعدی اتفاق افتاد. ‏
در آن لحظات وحشت ملی پس از یک حملۀ وحشتناک به ایالات متحده٬ ‏ آیا دوباره می‌خواهیم از آزادی‌های مدنی خودمان دست بکشیم؟ ‏
آیا قصد داریم باز به دولت اختیار بدهیم که ‏ مقداری از قانون اساسی را تحلیل ببرد؟ ‏
از آنجایی‌که دولت با پول مالیات‌دهندگان٬ این زیرساخت فنی عظیم را برای جمع‌آوری [اطلاعات] ساخته است٬ که ممکن است پس از یک فاجعۀ دیگر مورد سوء استفاده واقع شود٬‏
پس مایی که این را ساخته‌ایم باید خیلی مطمئن باشیم ‏ که امکان استفاده از آن علیه خودمان وجود نداشته باشد.‏‏
طی ماه‌های اخیر٬ گزارش‌های بیشتری دربارۀ نظارت بالقوه‌ بر نرم‌افزارهای ‏ گوشی‌های هوشمند و تصاویر وبکم و صد‌ها میلیون پیامک رسیده است ‏
و این‌که چطور ‏ان‌اس‌ای‏ قادر است تمامی ‏ تماس‌های تلفنی یک کشور خارجی را ضبط کند ‏
و در حال تلاش برای ساختن رایانه‌ای است ‏ که می‌تواند اغلب رمزگذاری‌ها را شکست دهد.‏‏‏
مایکل هیدن٬ رئیس ‏ان‌اس‌ای‏ از ۱۹۹۹ الی ۲۰۰۵: بگذارید به شما ‏ بگویم که شکایت جامعۀ اطلاعاتی آمریکا از چیست؟ ‏
در داخل لیبرال دموکراسی آمریکا که اتفاقا ‏ افراد اطلاعاتی هم واقعا عضوی از آن هستند٬ ‏
نخبگان سیاسی آمریکا وقتی احساس خطر می‌کنند٬ احساس می‌کنند که ‏ مختارند از جامعۀ اطلاعاتی آمریکا انتقاد ‌کنند که چرا کم‌کاری می‌کنند. ‏
و همین‌که ما کاری می‌کنیم که دوباره احساس امنیت کنند٬ احساس ‏ می‌کنند که مختارند اعتراض کنند که چرا داریم زیاده‌کاری می‌کنیم؟‏
در اواخر دسامبر سال ۲۰۱۳ ‏ بارتون گلمن به مسکو رفت. ‏
اسنودن حاضر به ‏ ملاقات شده بود.‏‏
بارتو گلمن: من به هتلی رفتم که ‏ از قبل ترتیب داده شده بود. ‏
یک تماس تلفنی دریافت کردم. او مکانی را نام برد ‏ که در زمان خاصی در آنجا با هم دیدار کنیم. ‏
او به آنجا آمد٬ به من دست داد٬ ‏ تقریبا بدون هیچ صحبتی جلو افتاد ‏
و به سمت مکانی حرکت کردیم ‏ که آنجا را امن می‌دانست.‏‏
گلمن در طی دو روز به مدت ۱۴ ‏ ساعت با اسنودن مصاحبه کرد.‏‏‏‏‏
بارتو گلمن: من سوالات سختی از او ‏ پرسیدم دربارۀ حضور او در مسکو ‏
یا این‌که آیا به نظر او این اخبار ‏ دارد آسیب می‌زند ‏
و خلاصه همۀ آن سوالاتی که به ذهن مردم ‏ می‌آید٬ وقتی که به رفتار او فکر می‌کنند.‏‏
و من مردی را دیدم در نهایت آرامش و رضایت از کاری ‏ که کرده است و کسی که آگاهانه تصمیم گرفته ‏
که حاضر است به خطرات عظیمی تن ‏ بدهد تا یک بحث عمومی ایجاد شود. ‏
و واقعا او یک بحث عمومی ایجاد کرد که ‏ برای هیچ‌کس قابل پیش‌بینی نبود.‏‏
ادوارد اسنودن: این اساسا یک چیز ‏ خطرناک برای دموکراسی است ...‏
گوینده خبر: نظارتی که خود رئیس جمهور ‏ آن را ضروری توصیف کرد.‏‏
رئیس جمهور باراک اوباما: نمی‌شود صد در صد امنیت و ‏ در عین حال صد در صد حریم خصوصی داشت.‏
از مدیران فیس بوک: ما نقش خودمان را ‏ واقعا جدی می‌گیریم. ‏
من فکر می‌کنم که وظیفۀ من است که از هر کسی که از فیس‌بوک ‏ استفاده می‌کند و از اطلاعاتی که به اشتراک می‌گذارد٬ حفاظت کنم.‏‏‏
بارتون گلمن: بنابراین ما الان در برابر ‏ شیشه‌های یکطرفه قرار داریم. ‏
دنیای ابرشرکت‌های آمریکایی و دولت امنیت ملی٬ ‏ اطلاعات خیلی زیادی درباره ما دارند٬ ‏
اما ما درباره آنها خیلی کم می‌دانیم. از این‌که چه می‌کنند ‏ و چطور آن را انجام می‌دهند٬ خیلی کم اطلاع داریم. ‏
و واقعا نمی‌توانیم دولت خودمان را مسئول چیزی اعلام کنیم٬ ‏ چرا‌که واقعا نمی‌دانیم چه کار دارد می‌کند.‏
کاری از پایگاه بررسی و شفاف‌سازی آژانس امنیت ملی آمریکا و گروه مترجمان بیداری اندیشه www.nsainfo.ir www.bidari-andishe.ir